سکوت ( Silence )

 

 

هر دو ساکت بودیم، هر یک منتظر دیگری تا سخن بگوید ،

 

اما در میان دو روح ، تنها   وسیله ی فهمیدن ، کلام نیست .

 

 هجاهایی که از لب ها و دهان ها می آیند نیستند که دل ها را به هم نزدیک می کنند.

 

چیزی بزرگ تر و خالص تر از آنچه زبان اظهار می کند نیز وجود دارد .

 

سکوت ، روح های ما را روشن می کند ، در گوش دل هامان نجوا می کند و

 

 آنها را با هم مانوس می سازد . سکوت ، از خود جدامان می کند،

 

 مارا در سپهر جان گردش می دهد و به ملکوت نزدیک تر می سازد.

 

سکوت، این احساس را در ما بر می انگیزد که کالبد ما چیزی جز زندان روح ما نیست

 

 و دنیا ، صرفآ تبعیدگاه جان است...

 

That this world is only a place of axile